“aan boord bij …” Eric en Ria Burmeister, april 2017

Iedere maand stappen we aan boord bij één van de ligplaatshouders van onze haven. In april 2017 was dat bij de voorzitter van de jachthaven:
… Eric en Ria Burmeister uit Apeldoorn

 

 

 

 

  • Hoe lang zijn jullie ligplaatshouder in Ketelhaven?
Sinds april 1991, nog in de tijd van havenmeester Henk Visscher.
  • Met welk type schip varen jullie en zijn er bijzonderheden over te vertellen?
Eric en Ria varen met een Contest 43/44.
Vanwaar die afmeting? Het is van origine een Contest 43 met een rechte spiegel, maar de vorige eigenaar heeft door de werf een schuine achtersteven met een zwemplateau laten maken, waardoor de waterlijn een ft langer is geworden. Deze Contest is in 1991 gebouwd en in 2006 door de familie Burmeister gekocht. Het is een 15 ton zwaar schip met een vleugelkiel, waardoor de diepgang slechts 1.85 m is. De dwarsvleugel dempt de zeegang, wat maakt dat het een zeer comfortabel schip is om mee te varen, ook als je alleen bent. Eric vindt het leuk om het schip up-to-date te houden en heeft er in de loop van de jaren al heel wat aan verbeterd. Zo weten de buren al wanneer Eric en Ria in aantocht zijn, want vanuit huis kan hij de kachel aanzetten zodat het aan boord lekker warm is als ze aankomen. Zeker in deze weken geen overbodige luxe, de temperatuur buiten is nog regelmatig onder de 10 graden .. Dit jaar hebben ze een nieuw grootzeil aangeschaft.
  • Wat is de naam van het schip?                                                                                                                     ‘Joint Effort’ is de naam van hun schip (en van de 2 voorgaande schepen); samen hebben ze er hard voor gewerkt.                                                                                                                                                                                                                                                                     
  • Is dit jullie eerste schip?
Eric komt uit een echt zeilersgezin; zijn ouders hadden vroeger een zeiltjalk aan de Mooie Nel, een meer ten noordoosten van Haarlem. Eric verdiende met een krantenwijkje een eigen Piraatje bij elkaar en heeft daarna regelmatig boten gehuurd in Friesland. Hij scoorde punten bij Ria doordat hij het eerste afspraakje met haar regelde op een zeiltripje vanuit Grou. De boot was een extra lijmmiddel, haha en het heeft gewerkt!
Hun eerste boot samen was een kleine Zeeschouw, een ‘spekbak’ zoals ze het in Elburg noemden. Destijds waren ze daar lid van de zeilvereniging  Admiraal van Kinsbergen, waar ze samen met de familie Van der Maat de redaktie voerden van de ‘Buiswater’, het clubblad van de vereniging.
Hun tweede schip was een grotere Zeeschouw met teakdek én een eigen toilet, luxe! Daarna kwam de eerste Joint Effort, een Dehler 34 in race-uitvoering. Dit schip kochten ze nadat ze was gebruikt bij een zeilrace bij de Kieler Woche. Eén week mee gevaren en de kajuit zat nog in het plastic. Hiermee hebben ze 6 seizoenen gevaren en maakten ze – samen met vrienden – tochten naar Engeland en de Kanaaleilanden.
Hierna kwam een Halberg Rassy 36, die ze 10 jaar hebben gehad.  
  • Wie is de bemanning en wat doen jullie in het dagelijks leven?
Ria (62) is computertrainer op een revalidatiecentrum voor blinde en slechtziende volwassenen, Visio. Eric (65) heeft als luchtverkeersleider gewerkt bij de Koninklijke Luchtmacht. En verder op diverse ministeries en als laatste functie commandant van het landelijk luchtverkeers- en luchtgevechtsleidingcentrum van de Koninklijke Luchtmacht. Daarna bekleedde hij diverse functies. Eén daarvan was ceremoniemeester van  de Nationale Herdenking op 4 mei op de Dam. 7 jaar lang heeft hij gewerkt met stopwatches en veiligheidsvoorschriften en dit jaar zullen ze als gast de nationale dodenherdenking meemaken, een stuk rustiger .. Daarnaast werkt hij al zo’n 10 jaar voor de Onderzoeksraad voor Veiligheid voor luchtvaartonderzoeken.
Ook draagt Eric de haven een warm hart toe: sinds januari 2010 is hij voorzitter van het bestuur. Eric maakt zich sterk voor comfort en plezier voor de gasten in de jachthaven. Op zijn initiatief heeft het havengebouw in de winter van 2015/2016 een gedaantewisseling ondergaan en zijn de voorzieningen uitgebreid.
  • Wat was jullie zeilgebied het afgelopen jaar en waarheen gaat het komend jaar? Wat is de verste bestemming ooit geweest.
In 2016 hadden Eric en Ria door ziekte van Ria Medemblik als  verste bestemming. Maar de jaren ervoor zeilden ze graag naar Engeland en langs de Franse kust.
De verste bestemming was in 2009, toen Eric met twee bemanningsleden naar de Azoren is gezeild. Een prachtige ervaring en een mooie gelegenheid om het schip optimaal te leren kennen. De oversteek van Engeland naar Ponta Delgada duurde 12 etmalen, maar de mannen vermaakten zich prima. Elke dag bakten ze hun eigen broodje in een broodbakmachine. En alles waarover mensen lyrisch zijn bij grote zeiltochten klopt, zegt Eric, zoals de prachtige sterrenhemel en walvissen en dolfijnen die mee zwemmen .. Regelmatig deelt hij deze herinneringen nog. En zoals het hoort is de ‘Joint Effort’ vereeuwigd op het plein bij café ‘Sport’ in Horta, waar je als zeiler geweest moet zijn. Een foto daarvan hangt nog in de kajuit, evenals de duifjes die vanuit Ketelhaven zijn meegevaren op de reis.
Ria moet nog lachen als ze denkt aan de terugkomst. Ze heeft het schip helemaal schoongeboend, want ze vond dat de boot stonk naar ‘vreemde mannen’. Maar de bemanning verzekerde haar dat dat beter was dan dat de boot naar ‘vreemde vrouwen’ had geroken!
Komend jaar willen ze graag weer naar Engeland zeilen, maar dan moet het te bezeilen zijn, want ‘we hebben geen motorboot’. En 3 weken vakantie betekent wel dat je beperkt bent.
  • Hebben jullie nog dromen voor de toekomst?
Graag varen ze nog eens een rondje Engeland, of misschien richting Finland. Onlangs waren ze op Lanzarote met het vliegtuig en wat zou het leuk zijn om ook daar eens met je eigen schip te liggen .. Tegelijkertijd zijn Eric en Ria zich ook bewust van de mooie plekjes dichtbij. Hoe leuk is het niet om in Enkhuizen, Medemblik, Hindeloopen te liggen of op het Wad te varen?!
  • Hebben jullie nog tips voor andere zeilers?
Koop een Contest! Is de eerste tip die Eric spontaan geeft. En verder: heb je een droom om bijvoorbeeld een verre reis te maken? Doen en niet uitstellen, want je leven kan zó veranderen.

“……aan boord bij Bob Bennema …” , maart 2017

Iedere maand stappen we aan boord bij één van de ligplaatshouders van onze haven. In maart 2017 was dat bij:

 

… Bob Bennema uit Ketelhaven, invalhavenmeester

 

 

 

Deze maand konden we niet letterlijk aan boord stappen, want Bob heeft geen boot meer. Maar omdat hij sinds 2013 regelmatig invalhavenmeester is vonden we het leuk hem beter te leren kennen.

Bij de andere invallers, Piet Ridderikhof en Hans de Groot, zijn we al eens aan boord geweest; bij Piet in maart 2013 en bij Hans in juni 2014 (elders te lezen op de website)

  • Hoe lang was je ligplaatshouder in Ketelhaven?

Vanaf de winter van 2006/2007 tot eind 2014. Bob en Corrie kwamen uit de Betuwe en zochten een nieuwe plek om te wonen. Toen ze met de auto Ketelhaven passeerden leek hun dat wel een ideale locatie voor een woning én om de boot neer te leggen. Ze kochten een huis in het park Ketelhaven en kregen gelukkig ook vrij snel een ligplaats in de jachthaven.

  • Met welk type schip voer je en zijn er bijzonderheden over te vertellen?

Bob had een Gibsea 34, bouwjaar 1985, een degelijk familieschip en relatief snel.

  • Wat was de naam van het schip?

Circe, deze naam had het schip al en ze vonden het geen goed idee om haar om te dopen. Bovendien vonden ze het een mooie naam. Circe was de dochter van de zonnegod Helios en tovenares uit de Griekse mythologie.

  • Was dit je eerste schip

Dit was Bob’s eerste eigen schip. Hij heeft haar in 1997 gekocht. Verder is hij wel opgegroeid met het zeilen, want zijn ouders hadden een Schouw en hij had als kind een Piraatje. En regelmatig zeilde hij mee als opstapper met o.a. de  Harlingen-Terschelling race en de 24-uurs race.

  • Wat was je zeilgebied de afgelopen jaren en waarheen gaat het komend jaar? Wat is de verste bestemming ooit geweest. 

Bob en Corrie voeren meestal op het IJsselmeer, het Wad en de Noordzee. Als opstapper is Bob ook naar Zuid-Engeland en Denemarken gezeild.

Nu er geen boot meer is komt er weer tijd voor kamperen en andere leuke reisbestemmingen. Vorig jaar hebben ze met een tentje getrokken door Tsjechië en af en toe lenen of huren ze een boot. En dat bevalt prima!

  • Wie is de bemanning en wat doe je in het dagelijks leven?

Bob (61) was/is werkzaam als financieel manager en organisatie-adviseur en Corrie (60) geeft bewegingslessen aan 50-plussers.

Door Bob’s enthousiasme voor het water zijn ook Corrie en de kinderen vaak met veel plezier meegevaren en hebben ze de liefde voor de zeilerij en het genot van het varen op met name het Wad meegekregen. Respect voor water, wind en natuur vinden ze belangrijke waarden.

  • Heb je nog dromen voor de toekomst?

Andere stukjes van de wereld zien. Misschien in de toekomst een langere tijd met een caravan rond trekken.

  • Heb je nog tips voor andere zeilers?

Een leuk haventje om in Harlingen te liggen: aan de Noordergrachtswal bij de Harlinger Watersport Vereniging. Lekker rustig en op loopafstand naar het centrum met simpele en fijne douches en een aardige havenmeester!

 

“aan boord bij …” Rob van der Weert, februari 2017

Iedere maand stappen we aan boord bij één van de ligplaatshouders van onze haven. In februari 2017 was dat bij: 

… Rob van der Weert uit Kampen, box 316

  • Hoe lang ben je ligplaatshouder in Ketelhaven?

Sinds februari 2004.

  • Met welk type schip vaar je en zijn er bijzonderheden over te vertellen?

Rob vaart met een Victoire 933, een stabiel Koopmans ontwerp. In 2015 is er een nieuwe mast opgekomen en verder is het schip goed onderhouden. Er zijn geen eigen aanpassingen gedaan behalve het aanbrengen van een windvaan stuurinrichting die heel prettig werkt. Het schip dateert van 1982 en Rob is sinds 2004 de eigenaar.

  • Wat is de naam van het schip?

De Victoire van Rob heet Klazina. Toen hij het schip kocht ‘vochten’ twee dochters erom dat de boot naar één van hen moest worden genoemd. Hij wilde niet kiezen en besloot het schip naar zijn moeder te vernoemen: Klazina.

  • Is dit je eerste schip?

Zijn liefde voor het water bestaat al sinds zijn jeugd; Rob is met zeilen begonnen op het Nieuwe Meer bij Amsterdam in een BM’er van Koos (Jac.) de Ridder, die later bekend werd als jachtontwerper.

Door zijn werk heeft Rob veel jaren in het buitenland gewoond. In zijn tijd in Indonesië kocht hij een 2e hands boot vergelijkbaar met een laser, waarmee hij eerst op een nabij gelegen stuwmeer zeilde en later op zee. Hij kon hem op het dak van de auto meenemen. Het heeft hem even wat tijd gekost om erachter te komen hoe hij het beste door de branding op zee kon komen …. Hij begon met het bestuderen van de zee om een patroon in de golven te ontdekken. Daarvan moest hij gebruik maken om op het juiste moment door de branding te gaan. De eerste keer weer terugzeilen naar het strand ging minder voorspoedig. Met ruime wind surfte hij met grote snelheid op een hoge golf richting strand waar hij met een dikke smak  terecht kwam. Mast krom en roerophanging stuk. Na dit leermoment ging het volgende keren stukken beter: net voor de branding overboord springen om je lichaam als drijfanker te laten fungeren en vervolgens met een lijn de boeg van de boot in de golven te houden. Zo kom je zonder problemen weer op het strand. Hij moet er nog om lachen ..

Zijn werk bracht hem meer dan 20 jaar voor langere tijd in het buitenland (Indonesië, Suriname, Egypte, Jamaica, Colombia en Canada). Eenmaal terug in Nederland kocht hij dus in 2004 de Victoire 933.

  • Wat was je zeilgebied het afgelopen jaar en waarheen gaat het komend jaar? Wat is de verste bestemming ooit geweest.

In 2016 is hij solo naar Engeland gevaren en heeft dezelfde overtocht nog een keer gedaan met de CZT (Club Zeezeilers Twellegea).

Op de website lezen we: “De CZT is een kleine vereniging van schippers en opstappers. De schippers hebben hun boten voornamelijk rond IJssel- en Markermeer; de opstappers komen uit het hele land. De vereniging organiseert tochten waarbij schippers plaats beschikbaar stellen op hun boot aan opstappers. Het doel is tweeledig: gezelligheid en van elkaar leren. Ervaren opstappers zorgen er voor dat kennis doorstroomt van boot naar boot.”

En Rob vaart zeer regelmatig tochten mee die de vereniging organiseert. Ook stapt hij wel op bij andere zeilers.

Drie jaar geleden wilde hij al een solotocht naar Engeland maken, maar toen maakte verkeerde wind het hem lastig en besloot hij na 24 uur beuken terug te keren naar Den Helder. Hij is blij dat het in 2016 toch een keer gelukt is.

De afgelopen jaren is hij, met opstappers, naar Helgoland en naar de Belgische, Franse , Oost-Engelse en Schotse kust gezeild.

Onlangs heeft hij nog enkele weken meegezeild met Marti Rijken, die met de Arcadia momenteel in de Caribbean zeilt (zie ‘Aan boord bij …’ van januari 2016).

In 2017 wil hij zeker weer naar Engeland en mogelijk doorzeilen naar Schotland. Rob haalt veel inspiratie uit het lezen van zeilboeken en vindt het ook interessant om te praten met solozeilers zoals Jan Wit, Ben Hoekendijk en Henk de Velde.

  • Wie is de bemanning en wat doe je in het dagelijks leven?

Rob is gepensioneerd hydroloog. Heeft gewerkt bij Haskoning en daarna bij het Waterloopkundig Laboratorium in Delft, nu onderdeel van Deltares. Regelmatig doet hij nog klussen in het buitenland, tegenwoordig vaak in Afrika. Zijn vrouw en kinderen zeilen niet vaak meer mee, maar zijn wel vaak trouwe bezoekers van de jaarlijkse Havendag in onze jachthaven.

  • Heb je nog dromen voor de toekomst?

Ach ja, het zou mooi zijn als ik nog een keer naar de Azoren of het Caribisch gebied zou kunnen zeilen met de Klazina ….  

  • Heb je nog tips voor andere zeilers?

Als je graag een oversteek wil maken naar bijvoorbeeld Engeland maar daar te weinig ervaring voor hebt kan ik de bovengenoemde CZT aanraden. Bij mijn eerste overtocht in 2004 kreeg ik een ervaren CZT schipper aan boord. Daarna had ik voldoende vertrouwen om zelf te schipperen.

 

“aan boord bij …” Inge en Robert Andriessen, januari 2017

Iedere maand stappen we aan boord bij één van de ligplaatshouders van onze haven. In januari 2017 was dat bij: 

… Inge en Robert Andriessen uit Kampen

  • Hoe lang zijn jullie ligplaatshouder in Ketelhaven?

Sinds oktober 1999.

  • Met welk type schip varen jullie en zijn er bijzonderheden over te vertellen?

De familie Andriessen vaart met een schip dat in 1981 is gebouwd naar een ontwerp van de Belgische scheepsarchitect Van de Wiele, ontwerper van de beroemde “Willywaw”, waarmee de bekende Belgische zeiler Willy Roos 3 grote wereldreizen heeft gemaakt. Het ontwerp van deze spitsgat heeft veel weg van de Colin Archer; een stalen tweemaster, s-spant, langkieler, met een kajuit die loopt tot aan de mast en met brede gangboorden. Verder lijkt het schip veel op de “Joshua” van Bernard Moitessier, die hiermee deelnam aan de solo race rond de wereld, de Sunday Times Golden Globe Race in 1968/1969. Het is Robert’s droomschip vanaf zijn 16e jaar en al langere tijd waren ze op zoek naar een dergelijk schip. In 2003, toen ze op de terugweg waren van hun reis (daarover later meer), zijn ze op de Scilly-eilanden aan boord geweest van dit schip, de Balder. Robert was gelijk verliefd en hoopte ooit een dergelijk schip te kunnen kopen. Tot hij vorig jaar tegen deze boot aan liep, die te koop lag met een andere naam en een doghouse. Dus hij herkende haar niet als de Balder, waarop hij ooit verliefd was geworden. Toen ze beseften dat het de oude Balder betrof, was de koop gauw beklonken.

  • Wat is de naam van het schip?

De boot heet dus Balder, naar Baldr, een god uit de Noorse mythologie.

  • Is dit jullie eerste schip?

De eerste boten waarmee Robert voer waren een Kolibri 700 en een Ouwens stalen s-spant van zijn vader. Hiermee voer hij al op zee. In 1993 kochten ze hun eerste eigen schip, een 10 m. stalen s-spant van de scheepsbouwers Abeking & Rasmussen. Hiermee maakten ze regelmatig reizen langs de Engelse, Belgische en Franse kust, met hun eerste dochter die toen regelmatig met de maxicosi op de kuipvloer vastgesjord zat. Deze reizen bevielen eigenlijk wel goed en ze besloten een grote reis te maken, een zgn. ‘Rondje Atlantic’. Dit besluit werd genomen tijdens een concert van de Rolling Stones: niet wachten tot “later”….. van het concert herinneren ze zich weinig meer!

Ze kochten in 1999 een Wibo 1100, de ‘Willemijn’ en hebben deze helemaal gerefit; van binnen en buiten is hij helemaal kaal gehaald, geïsoleerd en weer volledig opnieuw ingetimmerd. Inmiddels was een tweede dochter geboren en oefenden ze in de zomerperiode met de beide kinderen om langere tijd op zee te verblijven. Het huis werd verkocht, de banen opgezegd en in juli 2002 vertrokken ze met hun kinderen, die inmiddels 2,5 en 8 jaar waren. De reis ging via Brest, La Coruňa, langs de Spaanse riga’s, Portugal, Casablanca in Marokko, de Canarische eilanden naar Paramaribo in Suriname. Deze laatste oversteek duurde 24 dagen en nachten. Tijdens de oversteek vermaakten de kinderen zich prima! Ze kregen even geen school, maar er was genoeg aan speelgoed meegenomen om zich niet te vervelen. Inge haalde steeds een andere kist met speel- en knutselspullen tevoorschijn, zodat ze steeds iets nieuws hadden, ze luisterden bandjes en iedere dag was er om 4 uur een Happy Hour, met een frisdrankje, zoute popcorn en een klein kadootje.

Vanuit Suriname ging de reis verder door het Caribisch gebied; Tobago, Grenada, St. Eustasius, Saba, St. Maarten, Bermuda en het plan was om nog naar New York te gaan. Echter, een noodlottig ongeluk van een nichtje in Nederland gaf een andere wending aan hun mooie reis. Het verdriet van de familie in Nederland gaf hun een moeilijk gevoel aan boord en ze besloten eerder terug te keren naar Nederland. Via de Azoren zijn ze naar de Scilly-eilanden gevaren en in augustus 2003, ruim een jaar na het vertrek, keerden ze terug in Ketelhaven. Het plan was oorspronkelijk om misschien wel 3 jaar weg te blijven. Maar door de verdrietige familie-omstandigheden en ook vanwege de financiën is het een jaar geworden. Ze wilden in alle landen die ze aandeden meer zien van het land, waardoor het kostbaarder werd dan voorzien. Hiervan hebben ze echter geen spijt, want het is een reis geworden met veel mooie en waardevolle herinneringen. Elke dag komt de reis wel een keer ter sprake, ook bij de beide dochters Naomi en Sanne.

Een paar jaar geleden is de ‘Willemijn’ verkocht en inmiddels maakt deze opnieuw een lange reis met de nieuwe eigenaar. De Wibo 1100 is trouwens een prima zeewaardig en comfortabel schip gebleken.

Hierna kochten ze een Suncoast 39, de ‘Vito Dumas’ en knapten deze volledig op om weer op reis te gaan. En nu staat deze, een beetje toch wel tot hun spijt want het is een heel fijn en ruim schip, weer te koop. Deze Vito Dumas is ook heel geschikt om lange zeereizen mee te maken.

  • Wat was jullie zeilgebied het afgelopen jaar en waarheen gaat het komend jaar? Wat is de verste bestemming ooit geweest.

In 2016 zijn Inge en Robert naar de Kanaaleilanden gezeild. Ze wilden naar Noorwegen, maar de wind was noord, dus besloten ze via Zuid-Engeland naar Ierland te varen. Maar onderweg, in de shippinglane, brak de voorstag. Voor reparatie kwamen ze in Harwich en daarna vervolgden ze de reis naar Wight, waar de wind west werd en dus werd het uiteindelijk de Guernsey en Sark.

In 2017 willen ze graag naar Bergen, Noorwegen en daar verder het land verkennen.

  • Wie is de bemanning en wat doen jullie in het dagelijks leven?

Inge (51) is zorgcoördinator bij een woonzorgcentrum in Dronten en Robert (op de dag van het interview 53 geworden) werkt op de Maxima centrale als teamleider van de wacht. Op zijn werk ziet hij zijn hobby voorbij varen en tijdens het uitoefenen van zijn hobby kan hij ook zijn werk zien, haha. Hiervoor was hij scheepswerktuigkundige op de grote vaart. Beide dochters, nu 17 en 22, varen niet zo vaak meer mee. Hun relaties hebben, helaas! geen zeilinteresse.

  • Hebben jullie nog dromen voor de toekomst?

We hebben de droom om met de Balder via het Panamakanaal, via Frans Polynesië naar Kaap Hoorn te varen, dan naar Kaapstad en dan nog eens terug naar het Caribisch gebied. Mocht deze droom er niet in zitten, dan gaan ze zéker nog voor een andere reis weg. 

  • Hebben jullie nog tips voor andere zeilers?

Als je een droom hebt om voor langere tijd te gaan varen: doen!! Problemen die je gaandeweg tegenkomt lossen zich vaak gedurende de reis op, dus dat moet je niet weerhouden.

En nog een tip: dichtbij huis hebben we een prachtig gebied; het Ketelmeer en het IJsseloog kunnen wedijveren met mooie gebieden aan de andere kant van de oceaan!

 

“aan boord bij … ” familie Snippe, november 2016

Iedere maand stappen we aan boord bij één van de ligplaatshouders van onze jachthaven. In november 2016 was dat bij:

 

 

… Anneliese en Günter Snippe uit Uelsen, Duitsland
  • Hoe lang zijn jullie ligplaatshouder in Ketelhaven?
Sinds april 2010.
  • Met welk type schip varen jullie en zijn er bijzonderheden over te vertellen?
De familie Snippe vaart met een Friendship 28 van 1982. Er zijn verder geen bijzondere aanpassingen aan het schip gedaan.
  • Wat is de naam van het schip?
De boot heet Skidbladnir. Dit in de Noordse mythologie een schip dat alle goden kon dragen, maar dat ook kon worden opgevouwen zodat het in de broekzak past. De naam Skidbladnir is Oudnoords en betekent “uit dunne houtstukjes samengezet”.
  • Is dit jullie eerste schip?
De eerste boot was van hout en kwam uit het voormalig Oost-Duitsland. Na een jaar heeft de familie Snippe dit schip geschonken aan een project dat jonge mensen (technische) werkervaring laat opdoen, in Nordhorn.
Hierna kwam een Gouwzee II, een stalen klassieker van 8.30 m. Het bleek een arbeidsintensieve klus om deze op te knappen, er is bijna 5 jaar aan gewerkt in de tuin van vrienden. Na 6 jaar ermee te hebben gevaren, zochten ze naar een minder bewerkelijk schip. Na lang zoeken werd dit de Friendship 28. De Gouwzee ‘Escargot’ staat echter nog steeds in een loods en wacht op een koper.
  • Wat was jullie zeilgebied het afgelopen jaar en waarheen gaat het komend jaar? Wat is de verste bestemming ooit geweest.
De familie Snippe zeilt vooral op het IJsselmeer of een rondje Noord-Holland van IJmuiden naar Texel. Het afgelopen jaar reden ze met de auto naar Schotland en vonden dat ook zeer de moeite waard.
Komend jaar wil Günter met zoon en schoonzoon naar Engeland zeilen. De verste reis van Günter was naar Denemarken en de Oostzee, maar dat was aan boord van een ander schip.
  • Wie is de bemanning en wat doen jullie in het dagelijks leven?
Günter (67) heeft een garagebedrijf in Nordhorn en was voorheen Saab-dealer. Anneliese (64) doet de administratie van het bedrijf. Ze hebben 4 kinderen en 2 kleinkinderen. Toen de kinderen klein waren huurden ze in vakanties wel een zeilboot. Maar toen ze op het IJsselmeer een keer de mast overboord zeilden wilden de kinderen niet meer mee op een boot.
  • Hebben jullie nog dromen voor de toekomst?
Als we met pensioen zijn en meer tijd hebben, dan zouden we wel naar de kanaaleilanden en de Franse kust willen zeilen.
  • Hebben jullie nog tips voor andere zeilers?
Genieten van de tijd dat je aan boord bent en dat kan al als je nog in de haven bent! Wij hoeven niet persé mijlen te maken en voelen al ontspanning op het moment dat we op de boot stappen.